محمد بن سليمان بن أبي العز
Şemseddin Muhammed b. Süleyman ed-Dımaşki
Hilafa vakıf fakih; babasından okudu, otuz yılı aşkın Dımaşk'ta fetva verdi ve orada kadı iken vefat etti.
Kaynak metin
محمد بن سليمان بن وهيب بن أبي العز شمس الدين الدمشقى
كان فاضلا عالما بالخلاف جامعا للفروع والأصول أخذ عن أبيه عن الحصيرى عن قاضيخان وذكر في الجواهر المضية أنه أفتى أكثر من ثلاثين سنة بدمشق وبها مات قاضيا سنة تسع وتسعين وستمائة.
el-Fevâidü'l-behiyye fî terâcimi'l-Hanefiyye, Mısır: Matbaatü Dâri's-saâde, 1324, s. 170 (madde 343).
el-Cevâhirü’l-mudıyye’deki tercümesi
İbn Ebi’l-Vefâ el-Kureşî’nin (ö. 775/1373) Hanefî tabakâtında bu fakih için yazdığı madde.
محمد بن سليمان بن أبي العز وهيب شمس الدين الدمشقي قاضي القضاة ابن صدر الدين سليمان تقدم أفتى أكثر من ثلاثين سنة بدمشق للطائفة الحنفية وبها مات قاضيا سنة تسع وتسعين وست مائة ودرس فى غير موضع
el-Cevâhirü’l-mudıyye fî tabakâti’l-Hanefiyye, Karaçi: Mîr Muhammed Kütübhâne baskısı, c. 2, s. 57. Maddeyi kitapta aç
Silsile
Leknevî’nin kaydettiği hoca ve talebe bağları, iki kuşak yukarı ve aşağı. Diğer fakihlerin biyografilerinde geçen bağlar da dahildir.